Ξύλο απελέκητο

Άγιος Αυγουστίνος

«Φαντασθείτε ότι μια ηλιόλουστη μέρα κάνετε περίπατο στο δάσος. Και να, μπροστά σας
βλέπετε ένα κούτσουρο· έναν κορμό δέντρου. Αυθόρμητα σας έρχεται η σκέψη: «Αχ! να το είχα
για το τζάκι μου! Κάνει για τη φωτιά!» Με τα λόγια αυτά δείχνετε ότι η μόνη αξία που του
προσδίδετε είναι ότι κατάλληλο είναι μόνο για τη φωτιά.

Όμως, ένας καλός και άξιος τεχνίτης, βλέποντάς το, κούτσουρο ακατέργαστο, θα έκανε μια πολύ διαφορετική σκέψη. Θα σκεπτόταν τι θα μπορούσε να φτιάξει με ένα τέτοιο ξύλο απελέκητο! Γραφείο; Βιβλιοθήκη; Έπιπλο σκαλιστό κομψοτέχνημα; Σημασία δεν έχει τι είναι το κούτσουρο αυτή τη στιγμή ούτε σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα. Σημασία έχει το τι θα μπορούσε να γίνει!

Με τον ίδιο τρόπο, με το ίδιο μάτι, βλέπει και ο Θεός τον αμαρτωλό, τον άνθρωπο – ξύλο απελέκητο. Ο Χριστός είναι ο μεγάλος τεχνίτης! Στο Ευαγγέλιο λέει: «Γιατρό χρειάζονται όχι οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι». Με άλλα λόγια ο Χριστός δεν μας βλέπει σαν κούτσουρα, ξύλα για φωτιά, αλλά σαν υλικό πολύτιμο στα χέρια Του για το οικοδόμημά Του!

Έτσι πρέπει να βλέπουμε και εμείς τους εχθρούς μας, εκείνους που μας πληγώνουν με τα λόγια τους, εκείνους που μας συκοφαντούν, εκείνους που μας κατατρέχουν. Γιατί όσο κι αν με τα έργα τους χύνουν μέσα στις ψυχές μας το δηλητήριο της κακίας τους, δεν παύουν να είναι δημιουργήματα του Θεού· πολύτιμο υλικό στα χέρια του Δημιουργού για το χτίσιμο της Βασιλείας Του. Γι’ αυτό σας συμβουλεύω στην προσευχή σας να λέτε: «Κύριε, λυπήσου τον. Συγχώρεσέ τον. Φύτεψε μέσα του τον φόβο Σου».

Και να μην το ξεχνάτε ποτέ. Τον άλλο έχουμε χρέος να τον αγαπάμε όχι γι’ αυτό που είναι αυτή την στιγμή, γεμάτος πάθη και κακία, αλλά για το τι μπορεί να γίνει με τον δικό του αγώνα και με τη βοήθεια του Θεού: αληθινό στολίδι της Βασιλείας Του!»

Πηγή κειμένου : imli.gr

image_pdfimage_print