Η Ανάστασις του Χριστού

 

Την τρίτη ημέρα μετά την ταφή Του ο Χριστός, ως Θεός αληθινός, αναστήθηκε εκ νεκρών και όλος ο κόσμος φωτίζεται από το φως του Αναστάντος: Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια. Ο ιερός Χρυσόστομος πανηγυρίζει την ημέρα του Πάσχα: «Σήμερα ο Κύριός μας, αφού έστησε το τρόπαιο της νίκης κατά του θανάτου,… μας χάρισε με την Ανάστασή Του τον δρόμο για την σωτηρία», διότι αναστήθηκε και ανέστησε μαζί Του την οικουμένη».[1]

Με την Ανάσταση του Κυρίου όσοι πιστεύουμε σ’ Αυτόν «και φυλάσσουμε τις εντολές Του δεν πηγαίνουμε πλέον μετά θάνατον στον σκοτεινό Άδη, όπως παλαιά οι δίκαιοι, αλλά απέρχονται οι ψυχές μας στις ουράνιες και φωτεινές κατοικίες και απολαμβάνουν την μερική απόλαυση. Εκεί αναμένουν να λάβουν και το τέλειο της μακαριότητος, μετά την εκ νεκρών ανάσταση».[2]

Ο Χριστός με το θάνατό Του νέκρωσε τον θάνατο: Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας. Γι’ αυτό την ημέρα της αναστάσεως του Χριστού εορτάζουμε την απαρχή της αιωνίου ζωής: Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, ᾍδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν, καὶ σκιρτῶντες ὑμνῦμεν τὸν Αἴτιον.[3]

Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος εξηγεί πώς μπορούμε να ζήσουμε από τούτη τη ζωή το μυστήριο της Αναστάσεως του Χριστού: Ο Χριστός, αφού σταυρώθηκε «κατέβηκε στα έγκατα του Άδη. Όπως λοιπόν Αυτός ανεβαίνοντας από τον Άδη ενώθηκε με το άχραντο Σώμα Του,… και αμέσως αναστήθηκε από τους νεκρούς,… έτσι συμβαίνει και σ’ εμάς: Όταν βγαίνουμε από τον κόσμο (της αμαρτίας) και εισερχόμαστε, με την μίμηση των παθημάτων του Χριστού, στο μνήμα της ταπεινώσεως και της μετανοίας, τότε ο ίδιος ο Χριστός κατεβαίνοντας από τον ουρανό, εισέρχεται σαν σε τάφο στο σώμα μας, και αφού ενωθεί με τις ψυχές μας τις ανασταίνει… Και τότε αξιώνει αυτόν που με τέτοιο τρόπο αναστήθηκε μαζί με τον Χριστό, να βλέπει την δόξα της μυστικής αναστάσεώς του».[4]

Η Ανάσταση του Χριστού είναι γεγονός το οποίο ζούμε εμπειρικά. Γι’ αυτό η Εκκλησία μάς προτρέπει να προσκυνήσουμε τον Αναστάντα: Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον Κύριον Ἰησοῦν.

Ιερομόναχος Γρηγόριος, Η Ορθόδοξη Πίστη, Λατρεία και Ζωή, Σχεδίασμα ορθοδόξου κατηχήσεως, Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, Άγιος Όρος, 2012


[1] Κανών Αναστάσεως, γ΄ ωδή – Εις τo άγιον Πάσχα, 2, PG 52, 767 και Κατά μεθυόντων, 3, PG 50, 438.

[2] Εορτοδρόμιον, σελ. 441.

[3] Πρβλ. Πράξεις Αποστόλων 2, 24 – Αναστάσιμο απολυτίκιον – Κανών Αναστάσεως, ζ΄ ωδή.

[4] Κατήχησις 13, SC 104, 194.

image_pdfimage_print