Μια λεμονιά … για τους νεομάρτυρες της Συρίας

Την Κυριακή 9 Ιουνίου 2019 πραγματοποιήθηκε στον Ναό μας μαζί  με την λήξη της κατηχητικής χρόνιας μια μικρή εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη στους πέντε νέους Μάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Συρία.  Δολοφονήθηκαν άγρια στις 12 Μαΐου από φανατικούς τζιχαντιστές, την ώρα του κατηχητικού στην ενορία τους, των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στην Σελευκούπολη, στον βορρά της επαρχίας Χάμα, της Κεντρικής Συρίας. Τα παιδιά έπαιζαν στην αυλή μαζί με την κατηχήτρια  τους. Οι νέοι αυτοί Μάρτυρες προστέθηκαν στην χορεία των χιλιάδων νέων Μαρτύρων της πίστεως, οι οποίοι θυσιάστηκαν στην Μέση Ανατολή τα τελευταία χρόνια, σε περιοχές όπου έδρασαν και δρουν ακόμη ακραίοι φανατικοί ισλαμιστές.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας όλοι οι πιστοί μαζί με τους πατέρες του Ναού και τους κατηχητές με τα κατηχητόπουλα τους, μετακινήθηκαν στο προαύλιο χώρο όπου τελέστηκε  Τρισάγιο στην μνήμη των παιδιών από την Συρία και φυτεύτηκε μια λεμονιά εις μνήμη των μαρτυρικών αυτών κατηχητόπουλων.

Η μνήμη τους ας ειναι για εμάς φάρος πνευματικός και οι προσευχές τους απο τον παράδεισο να μας βοηθούν να τους μοιάζουμε.

Φίλοι μας δεν θα σας ξεχάσουμε ποτέ !!!




Εκδρομή των κατηχητικών μας συνάξεων στην Αγία Ακυλίνα

Την Κυριακή 12 Μαΐου τα κατηχητικά μας σχολεία επισκέφθηκαν την αγία Ακυλίνα την νεομάρτυρα στον τόπο καταγωγής της, το Ζαγκλιβέρι. Το πρωί μετά τον εκκλησιασμό μας  στον άγιο Μηνά, ξεκινήσαμε την εκδρομή μας  χαρούμενοι με προορισμό το προσκύνημα μας. Στον όμορφο χώρο του σχολείου δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Ακυλίνας χαρήκαμε το παιχνίδι και την παρέα μας. Η αγάπη των πατέρων και των κατηχητών που μας συνόδευαν, ήταν συνεχώς δίπλα μας σε κάθε μας ανάγκη, πνευματική και σωματική. Η ημέρα μας έκλεισε με τον εσπερινό, όπου προσκυνήσαμε και τα τίμια λείψανα της Αγίας Ακυλίνας και πήραμε ως ευλογία την εικονίτσα της Αγίας που μας έδωσε ο πατήρ Αθανάσιος, ο εφημέριος του Ναού. Η συγκίνηση μας ηταν μεγάλη γιατί βρεθήκαμε στον χώρο όπου η αγία έζησε δεκαεννέα  ευλογημένα χρόνια αλλά  και άφησε την τελευταία της πνοή στην αγκαλιά της μητέρα της. Η επιστροφή μας βρήκε γεμάτους με πνευματικές εμπειρίες. Νιώθαμε πραγματικά πως όλη την ημέρα μας είχε η αγία στην αγκαλιά της. Ας έχουμε την ευχή της.

Η αγία Ακυλίνα

Η Αγία Ακυλίνα γεννήθηκε το έτος 1745 μ.Χ. στο Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης. Το σπίτι της σώζεται μέ­χρι και σήμερα, όχι βέβαια σε καλή κατάσταση.

Εδώ ζούσε μαζί με τους χριστιανούς γονείς της τον πατέρα της το Γιώργη και τη Μητέρα της που δυστυχώς δε διασώθηκε το όνομά της. Μια μέρα ο πατέρας της Ακυλίνας μάλωσε με ένα τούρκο και πάνω στο θυμό του μαχαίρωσε τον τούρκο και τον άφησε νεκρό. Όλο το χωριό αναστατώθηκε και όλοι οι Χριστιανοί τρομαγμέ­νοι έτρεχαν να κρυφτούν για να γλυτώσουν απ’ την μα­νία των τούρκων για εκδίκηση. Ο Γιώργης καταδικάζε­ται σε θάνατο, οι τούρκοι θα τον κρεμάσουν. Αν όμως θέλει να γλυτώσει τη ζωή του, υπάρχει λύση, αρκεί να τουρκέψει. Ο Γιώργης δειλιάζει μπρος στην κρεμάλα, προδίδει την πίστη του και υπόσχεται να τουρκέψει σιγά-σιγά και την οικογένειά του.

Οι Χριστιανοί σαν το άκουσαν φαρμακώθηκαν: «Ακούς εκεί, να βρεθεί Ζαγκλιβερινός να προδώσει τη Πί­στη του!». Όλοι με ένα στόμα έλεγαν.

Εκείνες όμως που φαρμακώθηκαν πιο πολύ, ήταν η Γυναίκα του και η Ακυλίνα.

Ντυμένες και οι δυο στα μαύρα, κλείστηκαν μέσα και κλαίνε για τον πατέρα τους που έγινε προδότης της πίστεως και της πατρίδος. Άδικα η καλή του γυναίκα προσπαθεί να τον κάνει να συνέλθει, να Μετανοήσει, να Εξομολογηθεί. Αυτός τυφλωμένος από τα δώρα, ούτε θέλει ν’ ακούσει για το Όνομα του Χριστού.

Έτσι η μόνη παρηγοριά της Μάνας μένει τώρα η Ακυλίνα, και προσπαθεί να την αναθρέψει όσο πιο καλά γίνεται Χριστιανικά σα να διαισθάνονταν ότι θ’ ακολου­θήσει το δρόμο του Μαρτυρίου.

Και δεν άργησε να ξεσπάσει η καταιγίδα. Το έτος 1764 μ.Χ. ο Γιώργης παίρνει διαταγή του πασά που ήταν διοικητής της Θεσσαλονίκης να πείσει την κόρη του να γί­νει τουρκάλα, γιατί την είδε στη βρύση και θαμπώθηκε από την ομορφιά της ο γιος του και τη θέλει για γυναί­κα του. Χάρηκε ο Γιώργης γι’ αυτή την μεγάλη τιμή, και τρέχει στο σπίτι του να της πει το μεγάλο νέο και τα μάτια του γυάλιζαν γι’ αυτά που του έταξε ο πασάς. Η Ακυλίνα πάγωσε. Μάνα και Κόρη τον βγάζουν έξω από το σπίτι και ούτε θέλουν να τον ακούσουν. Αλλά ο «τούρκος» δεν υποχωρεί εύκολα. Λυσσάει, στην αρχή με γλυκόλογα και υποσχέσεις, όταν όμως βλέπει την Α­κυλίνα να μένει ασυγκίνητη σε όλα αυτά, αλλάζει τακτι­κή και διατάζει βασανιστήρια. Η ατίμητη Μάνα την εμ­ψυχώνει γενναία λέγοντάς Την:

-Παιδί μου πρόσεχε, μην αρνηθείς το Χριστό. Αυτή η ζωή είναι πρόσκαιρη μπροστά στον Παράδεισο και στην Αιωνιότητα Της Μακαρίας Ζωής.

Τα μαρτύρια αρχίζουν.

Την γυμνώνουν, την χτυπούν, την μαστιγώνουν με βέργες και συρματένια σχοινιά. Το σώμα της γίνεται ό­λο μια πληγή. Το αίμα της χύνεται ποτάμι και βάφει τη Μακεδονική γη του Ζαγκλιβερίου. Η Ακυλίνα έχει τα μάτια στον Ουρανό και προσπαθεί να επαναλάβει:

«Χριστιανή είμαι και Χριστιανή θα πεθάνω».

Τρεις μέρες την βασάνισαν. Την τρίτη μέρα το απόγευμα μέσα στους πόνους και στην αιμορραγία την φέρ­νουν στο σπίτι της. Η Μάνα της την σφίγγει στην α­γκαλιά της μόλις τη βλέπει και το μόνο που νοιάζεται να ρωτήσει είναι:

«Παιδί μου μήπως δείλιασες και αρνήθηκες το Χριστό;»

Η Ακυλίνα προσπαθεί με δυσκολία να απαντήσει:

«Μητέρα έκανα όπως μου είπες. Το διαμάντι που μου εμπιστεύθηκες το φύλαξα καθαρό και αμόλυντο και τώρα πάω κοντά στο Χριστό και Θεό μου».

Ήταν 27 Σεπτεμβρίου 1764 όταν έφυγε η  Αγία της ψυχή.

Από το Άγιο Λείψανό της ξεχύθηκε μια ανέκφρα­στη Ουράνια ευωδία και όλοι οι δρόμοι απ’ όπου το πέ­ρασαν ευωδίαζαν για πολλές ήμερες.

Οι τούρκοι για να τη θεωρήσουν δική τους έστω και μετά θάνατο, διέταξαν να τη θάψουν στο τουρκικό νε­κροταφείο, δίπλα στην πλατεία του χωριού.

Το ίδιο βράδυ ένα φως κατέβηκε πάνω στον τάφο της σαν άστρο και έμεινε για ώρες πολλές.

Τότε τρεις Ορθόδοξοι Ζωντανοί Χριστιανοί, Παλληκάρια του Χριστού έκαναν όρκο μυστικό και έκλεψαν το σώμα της Αγίας.

Η Μνήμη Της τιμάται στις 27 Σεπτεμβρίου.

 

Τα τίμια λείψανα της αγίας Ακυλίνας

 

Ο πατήρ Αθανάσιος εφημέριος του ιερού ναού της Αγίας Ακυλίνας μας δίνει ευλογία την εικόνα της αγίας.

 

Στον όμορφο χώρο του σχολείου δίπλα στην εκκλησία της αγίας Ακυλίνας

Το σπίτι της αγίας Ακυλίνας στο Ζαγκλιβέρι

 

Το σπίτι της αγίας Ακυλίνας στο Ζαγκλιβέρι

 

Το σπίτι της αγίας Ακυλίνας στο Ζαγκλιβέρι




Εκδρομή των κατηχητών μας στην Λευκάδα

Το διήμερο 3 με 4  Μαίου οι κατηχητές του αγίου Μηνά πραγματοποιήσαμε εκδρόμη στην Λευκάδα μαζί με τον π. Κωνσταντίνο και τη πρεσβυτέρα Κατερίνα.

 

ΙΩΑΝΝΙΝΑ

Η πρώτη μας στάση ήταν στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων. Απολαύσαμε το καφέ μας δίπλα στη λίμνη Παμβώτιδα και κάναμε βόλτα στο κάστρο των Ιωαννίνων.

Η πόλη των Ιωαννίνων με το κάστρο της

 

Στη λίμνη των Ιωαννίνων

 

ΑΡΤΑ

Μετά τα Ιωάννινα κατευθυνθήκαμε στην Άρτα όπου επισκεφθήκαμε τον Ιερό ναό της Αγίας Θεοδώρας προστάτιδος αγίας της Άρτας. Ο ναός βρίσκεται σε κεντρική συνοικία της παλιάς κάτω πόλης, στο κέντρο της άλλοτε πρωτεύουσας του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Ο ναός, ο πυλώνας, το πηγάδι και το παρεκκλήσι της Μεταμόρφωσης, είναι ό,τι απόμεινε απ’ το κτιριακό συγκρότημα παλαιάς μονής που αρχικά ιδρύθηκε γύρω στον 11ο αιώνα προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου και λειτούργησε για πολλούς αιώνες ως γυναικείο μοναστήρι. Όπως μας πληροφορεί ο βιογράφος της Αγίας Θεοδώρας, ο σύγχρονος της λόγιος μοναχός Ιώβ, η βασίλισσα Θεοδώρα μετά το θάνατο του συζύγου της Μιχαήλ, μόνασε στη μονή μέχρι την κοίμηση της (1281), ενταφιάστηκε εκεί, και μετά την επίσημη ανακήρυξη της ως Αγίας, ο ναός τιμάται πλέον στο όνομα της.

Οσία Θεοδώρα η βασίλισσα της Άρτας

 

Ο ιερός ναός της αγίας Θεοδώρας στην Άρτα

Ο τάφος της Αγίας Θεοδώρας εντός του Ιερού ναού.

Στον Ιερό ναό της αγίας Θεοδώρας στην Άρτα

Κατόπιν επισκεφθήκαμε τον Ιερό ναό της Παναγίας Παρηγορήτισσας. Πρόκειται για το σπουδαιότερο βυζαντινό μνημείο της Άρτας, αριστούργημα της βυζαντινής τέχνης με δικού της τύπου βασιλικό ρυθμό. Άρχισε να χτίζεται το 1260 από τον Μιχαήλ Β´ Άγγελο Κομνηνό -Δούκα που ήταν Δεσπότης της Ηπείρου και την γυναίκα του βασίλισσα Θεοδώρα, την κατοπινή Αγία Θεοδώρα και πολιούχο της Άρτας. Ο επιβλητικός ναός εκπλήσσει και εντυπωσιάζει ακόμα και σήμερα με τον γλυπτό πλούσιο διάκοσμο, τα ψηφιδωτά και τις τοιχογραφίες του. Αυτό όμως που τον κάνει μοναδικό είναι η αρχιτεκτονική έμπνευση και πρωτοπορία στη στήριξη του τρούλου όπου μοιάζει να αιωρείται χωρίς να υπάρχουν κολόνες στήριξης στο κέντρο του ναού αλλά παραστάδες ( κολόνες στήριξης ) πακτωμένες μέσα στους τοίχους.

 

Παναγία η Παρηγορήτισσα

 

Ο περίτεχνος τρούλος με τον Παντοκράτορα στον Ιερό ναό Παναγίας Παρηγορήτισσας

 

Στον Ιερό ναό Παναγίας Παρηγορήτισσας

Στο γεφύρι της Άρτας

 

Στο γεφύρι της Άρτας

ΠΡΕΒΕΖΑ

Το μεσημέρι κατευθυνθήκαμε στη Πρέβεζα. Απολαύσαμε τη διαδρομή και τη θέα του Αμβρακικού κόλπου και σταματήσαμε στη πόλη της Πρέβεζας με τους όμορφους πεζοδρόμους και το γραφικό της λιμάνι.

Πρέβεζα

 

ΛΕΥΚΑΔΑ

Μετά το μεσημεριανό μας πήγαμε στη Λευκάδα. Η πρώτη μας στάση ήταν στο γραφικό εκκλησάκι της αγίας Μεγαλομάρτυράς Μαύρας  στο Κάστρο της Λευκάδας πολιούχο της Λευκάδας και εορτάζει στις 3 Μαΐου, η οποία έδωσε το όνομά της τον 14ο αι. μ.Χ. (1331 μ.Χ.) στο Κάστρο και την ίδια την πόλη, η οποία παλαιότερα ονομαζόταν ‘Sainte Maure’ Αγία Μαύρα.

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Μαύρα

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Μαύρα ήταν σύζυγος του Τιμοθέου από την Θηβαΐδα της Αιγύπτου. Είκοσι μόλις μέρες μετά τον γάμο των δυο νέων, ο Τιμόθεος συκοφαντήθηκε από ειδωλολάτρες και οδηγήθηκε στον ηγεμόνα της Θηβαΐδας, τον Αρριανό. Αυτός εξοργίστηκε και διέταξε τούς δημίους να τον υποβάλουν σε φρικτά βασανιστήρια. Ο Μάρτυρας δεν υποχωρούσε και ο άρχοντας προσπάθησε να εξαπατήσει την Αγία Μαύρα, την σύζυγο του, με κολακείες ώστε να λατρεύσει τα είδωλα. Ή Αγία δεν υποχώρησε στις κολακείες, υπάκουσε στη συμβουλή του συζύγου της Τιμοθέου και ομολόγησε με θάρρος ότι είναι Χριστιανή. Ο Αρριανός τότε παρέδωσε και την αγία στα βασανιστήρια. Μετά από εννιά μέρες παρέδωσαν και οι δύο την ψυχή τους στον Κύριο.

Στο κάστρο της Λευκάδας

 

Στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαύρας μας συνάντησε ο π. Ιωαννίκιος Ζαμπέλης, ο οποίος μας ενημέρωσε για το κατηχητικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης και συζητήσαμε για κατηχητικές δράσεις και πνευματικές ευκαιρίες. Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για την φιλοξενία και για τις όμορφες κατηχητικές ιδέες και συμβουλές του.

Στον ιερό ναό της αγίας Μαύρας, συζήτηση με τον π. Ιωαννίκιο

 

Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πεφανερωμένης Λευκάδος

Στη συνέχεια πήγαμε να προσκυνήσουμε στην Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πεφανερωμένης Λευκάδος η οποία βρίσκετε πάνω σε γραφικό λόφο δυτικά της πόλης. Σύμφωνα με την Εκκλησιαστική παράδοση, το έτος 63 μ.Χ. ο Απόστολος των Εθνών Παύλος, παραχείμαζε κατά την 4η Αποστολική Περιοδεία του στην αρχαία Νικόπολη. Από εκεί έστειλε στη Λευκάδα τον συνεργό του Ηρωδίωνα. Αυτός ανεβαίνοντας στο λόφο όπου υπήρχε ειδωλολατρικός αρχαίος ναός της Άρτεμης, ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό, δεήθηκε και το είδωλο της θεάς έπεσε στη γη. Στη θέση εκείνη οι Χριστιανοί έχτισαν μικρό ναό και δημιουργήθηκε σταδιακά «ευκτήριος οίκος». Την εικόνα την παρήγγειλαν στον αγιογράφο Κάλλιστο, εφημέριο της Αγίας Σοφίας, στην Κωνσταντινούπολη (5ο μ.Χ. αιώνα). Το σχέδιο της μορφής της Θεοτόκου φανερώθηκε στον Κάλλιστο με θαυμαστό τρόπο. Με «αχειροποίητο σχέδιο», δηλαδή χωρίς να επέμβει ανθρώπου χέρι. Αυτός κατόπιν την τελείωσε με χρώματα. Γι’ αυτό ονομάστηκε ‘Φανερωμένη’. Οι περιπέτειες της Ι. Μονής στο ψηφιδωτό του χρόνου συνεχίζονται, εφ’ όσον και η Λευκάδα ήταν κάτω από τον ζυγό ξένων. Οι Ενετοί έκαψαν το Μοναστήρι στις 14 Ιουλίου 1762. Η Ιερά Μονή ξανακάηκε το 1886, οπότε καταστράφηκε και η εικόνα. Ξαναφτιάχτηκε με καταφανή Ζακυνθινή επίδραση. Η νέα εικόνα, έργο του Ιερομόναχου Βενιαμίν Κοντράκη, φιλοτεχνήθηκε στο Άγιον Όρος. Στη Λευκάδα έφτασε το έτος 1887, όπως αναγράφεται στο κάτω δεξιό μέρος της και της επεφυλάχθη λαμπρή υποδοχή. Η εικόνα παρουσιάζει τη Θεοτόκο με τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό στα γόνατά Της. Δεξιά Της ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και αριστερά ο Γαβριήλ. «Χάριν αναβλύζει διηνεκή, η σεπτή Εικών σου, μυστική σου επισκοπή, Κόρη εν Λευκάδι…»(Α Μεγαλυνάριο Παρακλητικού Κανόνα). Επάνω στο βράχο της Παναγιάς, στο μεταίχμιο της γης με τον ουρανό, αισθάνεται ο πιστός τη Θεϊκή παρουσία. «Των Λευκαδίων ασφαλής προστασία, Φανερωμένη Θεοτόκε Μαρία, τους τη Μονή σου πίστει καταφεύγοντας, σκέπε και διάσωζε…» (Κοντάκιο Παρακλητικού Κανόνα). Την Προστασία της Παναγίας της Φανερωμένης εξυμνεί και στο ποιήμα του ο Λευκαδίτης ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης.

Η ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ

Σε ποιο καλύβι αγνώριστο, σε ποια καρδιά θλιμμένη

να πέρασες τη νύχτα Σου, Κυρά Φανερωμένη;

Ποιό μαραμένο λούλουδο η χάρη Σου, Κυρούλα,

κρυφά κρυφά ν’ ανάστησε, σαν ουρανού δροσούλα;

 

Η ιερή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης

Το καθολικό της μονής της Παναγίας Φανερωμένης

Στο περίβολο της Ιεράς Μονής

Η θέα της πόλης της Λευκάδας πάνω από την Ιερά Μονή

 

Στους κήπους του μοναστηριού

 

ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ

Το απόγευμα πήγαμε στο όμορφο ξενοδοχείο Λευκάς στο κέντρο της πόλης και στη συνέχεια περιηγηθήκαμε στο γραφικό κέντρο της πόλης με τα όμορφα σοκάκια και τα παραδοσιακά κτίρια καθώς και στην όμορφη παραλιακή οδό του Άγγελου Σικελιανού με το γραφικό λιμάνακι.

Η πόλη της Λευκάδας

Στη πόλη της Λευκάδας

 

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΗ

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε το πρωί να προσκυνήσουμε στην ιστορική εκκλησία του Αγίου Μηνά στην πόλη της Λευκάδας και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας στο αρχαιολογικό μουσείο της Νικόπολης το οποίο κτίστηκε το 2009 και μας περίμενε η ξεναγός μας για να μας δείξει τα ενδιαφέροντα εκθέματα του. Η αρχαία Νικόπολη (πόλη της νίκης) ιδρύθηκε το 31 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο σε ανάμνηση της νίκης του επί του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας, στην περίφημη ναυμαχία του Ακτίου και σήμερα είναι ο μεγαλύτερος αρχαιολογικός χώρος σε έκταση στην Ελλάδα όπου τα μνημεία εκτείνονται διάσπαρτα σε έκταση 1500 στρεμμάτων περίπου καθώς και τα τείχη της εκτείνονται σε απόσταση χιλιομέτρων. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός ενίσχυσε την αμυντική της δύναμη ανακατασκευάζοντας τα τείχη, που ορθώνονται ακόμα και σήμερα. Στον απέραντο αρχαιολογικό χώρο θαυμάσαμε, μεταξύ άλλων, τα ερείπια βασιλικών εκκλησιών του 5ου και του 6ου αιώνα με τα περίτεχνα ψηφιδωτά δάπεδα.

Το μουσείο της Νικόπολης

 

 

Στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Νικόπολης

ΣΤΗΝ ΠΑΡΓΑ

Το μεσημέρι πήγαμε στην γραφική παραθαλάσσια πόλη της Πάργας. Η αμφιθεατρική της ρυμοτομία, τα πολύχρωμα σπίτια, τα λιθόστρωτα γραφικά σοκάκια που σκαρφαλώνουν ως την κορυφή του λόφου, η απίστευτη θέα στη θάλασσα του Ιονίου και στο νησί της Παναγίας που καθρεφτίζεται στα νερά του λιμανιού, μας εντυπωσιάσανε.

Η Πάργα

 

 

 

 

Με τραγούδι, κέφι και χαρά συνεχίσαμε την εκδρομή μας για την επόμενη στάση μας στο Μέτσοβο.

 

 

 

ΣΤΟ ΜΕΤΣΟΒΟ

Το απόγευμα πήγαμε στο Μέτσοβο. Το Μέτσοβο είναι η γενέτειρα σπουδαίων Ελλήνων και μεγάλων εθνικών ευεργετών, όπως ο Γεώργιος Αβέρωφ, ο Νικόλαος Στουρνάρης, η Ελένη Τοσίτσα και ο Μιχαήλ Τοσίτσας. Τα πρόσωπα αυτά συνέβαλαν στην ίδρυση του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στο κέντρο του παραδοσιακού οικισμού προσκυνήσαμε την ιστορική εκκλησία της Αγίας Παρασκευής με το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο και τις υπέροχες αγιογραφίες.  Περιηγηθήκαμε στην κεντρική πλατεία με την αρχοντική όψη των πετρόχτιστων παραδοσιακών σπιτιών και τους πλακόστρωτους δρόμους και απολαύσαμε το πανέμορφο φυσικό τοπίο της ορεινής Πίνδου.

Ο ιερός ναός της Αγίας Παρασκευής στο Μέτσοβο

Το άγαλμα του εθνικού ευεργέτη Αβέρωφ στη πλατεία του Μετσόβου

Ευχαριστούμε πολύ το Γιάννη για τις υπέροχες φωτογραφίες που μας έβγαλε με την φωτογραφική του μηχανή και το drone του.

 

 

Στην επιστροφή ευχαριστήσαμε το Θεό που μας αξίωσε και φέτος να πραγματοποιήσουμε την εκδρομή μας και να απολαύσουμε τις ομορφιές της ευλογημένης πατρίδας μας, η οποία είναι μοναδική στο κόσμο. Και του χρόνου… πάλι μαζί σε καινούργια μέρη !!!

 

 

 

 

 




Χριστός Ανέστη !

 

Με λαμπρότητα και κατάνυξη εορτάστηκε στο Ναό μας  η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.  Τα χαρούμενα πρόσωπα των πατέρων του Ναού μας και οι λαμπροφορεμένοι πιστοί που κατέκλυσαν  απο νωρίς τον εσωτερικό και εξωτερικό χώρο του Αγίου Μηνά διαλαλούσαν το μήνυμα της Αναστάσεως, της νίκης του Χριστού κατά του θανάτου και της σωτηρίας του ανθρώπου.

Έξω απο τον Ναό, παραδοσιακά επι της Ίωνος Δραγούμη,  με την παρουσία πλήθους κόσμου, ακούστηκε το «Χριστός ανέστη», το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως.

Η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία συνεχίστηκε με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη, ενώ συγκινητική ήταν και φέτος η παρουσία πλήθους πιστών που παρέμειναν στον Ιερό Ναό καθ’ όλη τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων.

Στο τέλος διαβάστηκε η σχετική ευχή ευλογίας των αυγών Τα οποία μοιράστηκαν στους πιστούς ως ευλογία σκορπώντας παντού την νικητήρια ιαχή « Χριστός Ανέστη».




Ανάσταση … στο κρεβάτι του πόνου


Με μεγάλη χαρά ο ναός μας διακόνησε τις άγιες αυτές μέρες τους ασθενείς αδελφούς μας στο νοσοκομείο του «Αγίου Δημητρίου». Εκεί στο κρεβάτι του πόνου οι συνάνθρωποί μας περίμεναν από όλους μας μία ευχή για καλή υγεία και ένα χαμόγελο.  Η ομάδα των ακούραστων κυριών  και οι πατέρες πρόσφεραν απλόχερα ένα χάδι παρηγοριάς στους ασθενείς και στους κουρασμένους  συνοδούς τους.  Ευχόμαστε σε όλους υγεία και μακροημέρευση.  Χριστός Ανέστη !!!




Η πρώτη Ανάσταση

Με λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος στην ενορία μας η πρώτη Ανάσταση.  Σύμφωνα με το τυπικό των Ιεροσολύμων η Θεία Λειτουργία  τελέστηκε  μπροστά στην Ωραία Πύλη επάνω στον επιτάφιο. Οι πιστοί με πολυ ευλάβεια και προσοχή συμμετείχαν στην θεία λατρεία και το μήνυμα της Αναστάσεως άγγιξε της καρδιές τους.




Η περιφορά του επιταφίου του Ιερού Ναού μας

 

Με μεγάλη κατάνυξη και με την συμμετοχή πλήθους πιστών έγινε και φέτος η περιφορά του επιταφίου στην ενορία μας. Όπως κάθε χρόνο, η περιφορά του ανθοστόλιστου Επιταφίου, έγινε νωρίς το απόγευμα, για να μπορέσουν να την ακολουθήσουν, έμποροι και εργαζόμενοι στα καταστήματα, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η μετοχή των πιστών στο Θείο πάθος, καθώς και προσμονή της Αναστάσεως ειναι εμφανής στην χαρμολύπη, που κυριαρχεί κάθε φορά στην περιφορά του επιταφίου η οποία τελείται μεν την μεγάλη Παρασκευη το απογευμα, αλλα ουσιαστικά εμπεριέχεται στον όρθρο του μεγάλου Σαββάτου. Καλη Aνάσταση

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Καλή Ανάσταση




Απογευματινή επίσκεψη στο Χορτιάτη

 

Το Σάββατο 20 Απριλίου τα μεγάλα παιδιά των ενοριακών μας συνάξεων  πραγματοποίησαν μία απογευματινή επίσκεψη   στην ιερά μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Χορτιάτη. Εκει μας υποδέχτηκαν με ένα γλυκό χαμόγελο  οι μοναχές του μοναστηριού και μας κέρασαν το παραδοσιακό μοναστηριακό κέρασμα στο αρχονταρίκι. Αμεσως μετά ο π. Κωνσταντινος μας μίλησε για την Μεγάλη εβδομάδα και για την σημασία της στην πνευματική μας πορεία.  Αφού προσκυνήσαμε το ναό του μοναστηριού μετά βγήκαμε στον προαύλιο χώρο για παιχνίδι και παρεούλα.  Ήταν ένα αξέχαστο απόγευμα.  Η ευλογία του ιερού χώρου του μοναστηριού και οι ευχές των πατέρων μας, μαζί με την αγάπη τον κατηχητών μας θα μας συντροφεύουν όλη την Μεγάλη βδομάδα και την Αναστάσιμη περίοδο.  Καλή ανάσταση.




Η γιορτή των κατηχητικών μας για την 25ή Μαρτίου

Με πολλή χαρά, κέφι, ζωντάνια και εθνική υπερηφάνεια οι νέοι της ενορίας μας γιόρτασαν την επέτειο την εθνικής παλιγγενεσίας της πατρίδας της 25ης Μαρτίου του 1821. Οι χορωδίες μας έψαλαν βυζαντινούς ύμνους και δημοτικά τραγούδια γεμάτα με εθνικό και πατριωτικό παλμό. Τα μικρά παιδιά της συντροφιάς μας με τα ποιήματα τους, αφηγήθηκαν το μεγαλείο της διπλής γιορτής, του Ευαγγελισμού της Παναγίας μας και της απελευθέρωσης της πατρίδας μας. Στο τέλος η θεατρική μας ομάδα μας παρουσίασε το θεατρικό έργο « Χρυσές σελίδες του 1821» δείχνοντας μας για ακομα μια φορά το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής που έλαμψε μέσα στην παγκόσμια ιστορία.

Ευχαριστούμε πολύ το κανάλι 4Ε για την μαγνητοσκόπηση.

 

Φωτογραφίες από την γιορτή μας.

 

 




Τα παιδιά και οι νέοι μας τραγούδησαν για τη Μακεδονία μας

 Με αίσθημα βαθιάς  λύπης και απογοήτευσης  παρακολουθήσαμε την προγούμενη εβδομάδα τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην ελληνική Βουλή με την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών.  Οι νέοι μας και τα παιδιά μας θέλοντας να δείξουν την αντίδραση τους σε αυτή την επαίσχυντη συμφωνία αποφάσισαν να τραγουδήσουν για την Μακεδονία μας. Με αυτόν τον τρόπο μας έδειξαν  ότι  δεν πρέπει να ξεχάσουμε τους προγόνους μας και την ηρωική ιστορία μας , ξέροντας πως το μέλλον τους ανήκει όσο και εάν το διαστρεβλώσουν κάποιοι .   Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική !!